ZASADY RANKINGU ŚWIATOWEGO WSSA

   Każde zawody z cyklu World Slalom Series, są źródłem punktów do rankingu światowego WSSA.

Nie ma ograniczeń co do liczby zawodów, w których zawodnik może uczestniczyć w sezonie.

   Suma punktów zdobytych w 4 najlepszych występach danego zawodnika w sezonie, określa jego miejsce w rankingu światowym.

   W konkurencji Speed Slalom kobiet, ze względu na mniejszą liczbę zawodów, do obliczenia pozycji w rankingu wykorzystywane są 3 najlepsze rezultaty w sezonie.

   W przypadku równej liczby punktów, o miejscu w rankingu decyduje całkowity wynik sezonu. 

    Gdy zawodnik bierze udział w 2 zawodach kategorii I (major event) w sezonie, jedynie najlepszy rezultat daje punkty wg skali odpowiadającej takim zawodom. Miejsce zajęte podczas drugiego występu przeliczane jest na punkty rankingowe wg skali punktowej dla zawodów kategorii II (main event).

Przykład: za zajęcie pierwszego miejsca w zawodach kategorii I (major event) w Azji i drugiego podczas zawodów tejże kategorii w Europie, zawodnik otrzyma 400 + 269 = 669 punktów zamiast 700.

KATEGORIE ZAWODÓW

ZASADY PUNKTACJI

OFICJALNE ZASADY KONKURENCJI FREESTYLE BATTLE

WPROWADZENIE 

Cele rozgrywania zawodów wg formuły „batttle” to:

• upodobnienie zawodów do sposobu w jaki zwykle trenuje się slalom.
• ułatwienie sprawiedliwej oceny, dzięki bezpośredniemu porównaniu występów zawodników.
• uczciwa i jasna dla wszystkich rywalizacja.
• danie zawodnikom swobody prezentacji własnego stylu.
• zwiększenie przyjemności udziału w zawodach i umożliwienie dzielenia się nią z innymi.
• dostarczenie ekscytujących przeżyć zarówno zawodnikom jak i publiczności.
• motywowanie zawodników do tworzenia nowych trików i/lub sukcesywnego podnoszenia trudności już istniejących.
• łatwość organizacji zawodów, która przyczynia się do rozwijania slalomu jako dyscypliny sportowej.

REJESTRACJA

   Zawodnicy zobowiązani są do dostarczenia organizatorom swoich danych identyfikacyjnych.

   Zawodnicy mogą zostać podzielani na kategorie: Mężczyźni, Kobiety, Juniorzy, Pro, Amator.

   Kategoria Junior obejmuje osoby poniżej 14 lat.

   Kategoria Pro nie jest jeszcze ściśle zdefiniowana, jako roboczy wyznacznik można przyjąć obecność zawodnika w rankingu światowym WSSA i jego ostatnie wyniki.

   Rejestracja zawodników, musi się zakończyć przynajmniej 1 godzinę przed rozpoczęciem konkursu, aby dać organizatorom czas na przygotowanie podziału na grupy.

MIEJSCE ZAWODÓW

Minimalne wymiary:

• zawody kategorii IV (local) i III (basic): 16m x 6m, z wył. stołu sędziowskiego.
• zawody kategorii II (main) i I (major): 26m x 8m, z wył. stołu sędziowskiego.

   W szczególnych przypadkach, WSSA może podjąć decyzję o obniżeniu powyższych wymagań dla zawodów kategorii II i I.

   W przypadku rozgrywania konkurencji Speed Slalom, wymiary nie mogą być mniejsze niż  34m x 8m.

Nawierzchnia musi być płaska i gładka, bez otworów lub wybrzuszeń. 

Liczba i długość torów:

• zawody kategorii IV (local) i III (basic): minimum 2 tory, minimum 10 kubków na torze, 1 tor kubków rozmieszczonych co 80 cm.
• zawody kategorii II (main) i I (major): minimum 3 tory, minimum 10 kubków na torze, 1 tor kubków rozmieszczonych co: 80 cm, 1 tor 50 cm, 1 tor 120 cm.

   Na większości imprez, standardem są 4 tory: 1 tor 14 kubków rozmieszczonych co 120cm, 1 tor 20 kubków co 80cm, 1 tor 10 kubków co 80cm, 1 tor 20 kubków co 50cm. 

   Kubki muszą być umieszczone w liniach prostych. Na nawierzchni należy trwale zaznaczyć położenia poszczególnych kubków, można dodatkowo oznaczyć położenie środka kubka.

PODZIAŁ NA GRUPY

   Skład grup jest ustalany na podstawie najnowszego rankingu światowego WSSA.

   Zawodnicy sklasyfikowani są umieszczani na liście startowej zgodnie z ich aktualną pozycją w rankingu, podczas gdy zawodnicy niesklasyfikowani dodawani są na dalszych pozycjach listy w losowej kolejności.

W zależności od liczby zgłoszonych zawodników, w kwalifikacjach mogą oni zostać podzieleni na 1, 2, 3, 4, 6, 8, 9, 12, 16 ... grup.

Przykłady: 12 - 16 zawodników -> 4 grupy; 18 - 23 zawodników -> 6 grup; 24 - 32 zawodników -> 8 grup; Każda grupa to minimum 3, maksymalnie 4 zawodników (z wyjątkiem pojedynków 1 na 1) 

Przykład podziału zawodników na grupy:

PROCEDURA ROZGRYWANIA ZAWODÓW

   Zawody rozpoczynają się wywołaniem zawodników z pierwszej grupy kwalifikacyjnej do przeprowadzenia rozgrzewki  (1 – 5 min). W międzyczasie, prowadzący zawody przedstawia zawodników   ogłasza kolejność występów (kolejność pozostaje taka sama podczas walki w grupie).

   Zawodnicy, wg ogłoszonej wcześniej kolejności, wykonują naprzemiennie 2 lub 3 (ustalane przed rozpoczęciem zawodów) 30 sekundowe przejazdy (odliczanie czasu rozpoczyna się w momencie przejechania nad pierwszym kubkiem). Na życzenie sędziów lub organizatorów, do 2 lub 3 przejazdów może zostać dodana konkurencja „last trick”.

   W każdej grupie kwalifikacyjnej, zawodnicy mają taką samą liczbę przejazdów.

   Każdy zawodnik rozpoczyna swój przejazd dopiero po zezwoleniu prowadzącego zawody. Przed każdym przejazdem wszystkie kubki muszą zostać umieszczone na znacznikach.

   Podczas każdego przejazdu zawodnicy mogą robić co tylko chcą, nie mają obowiązku wykorzystania każdego toru ani przejechania nad każdym z kubków.

   W przypadku braku tablicy wyświetlającej upływający czas, prowadzący zawody ma obowiązek informowania zawodników, o pozostałym czasie przynajmniej raz podczas przejazdu.

   Po zakończeniu przejazdów w danej grupie, podczas gdy sędziowie uzgadniają werdykt, prowadzący wywołuje zawodników z kolejnej grupy do przeprowadzenia rozgrzewki.

   Po zakończeniu narady sędziów, prowadzący zawody przerywa trwającą rozgrzewkę i przywołuje zawodników z poprzedniej grupy kwalifikacyjnej w okolice środka miejsca zawodów, w celu ogłoszenia wyników. Ogłoszenie następuje wg kolejności zajmowanych miejsc, od pierwszego do ostatniego. Zawodnicy z miejsca 1 i 2 kwalifikują się do dalszej fazy turnieju, pozostali odpadają z dalszej rywalizacji.

   Sędziowie mogą zarządzić rozegranie dodatkowej konkurencji „last trick”, jeżeli nie mogą ustalić ostatecznej kolejności 2 zawodników.

   W ramach „last trick” każdy zawodnik ma maksymalnie 2 kolejne próby.  Kolejność podczas konkurencji „last trick” określa zawodnik będący zwycięzcą losowania, przeprowadzanego przez głównego sędziego.

   Jako „last trick”, można wykonać pojedynczy trik powtórzony dowolną ilość razy lub kombinację trików tego samego typu.

   Jeśli pierwsza próba wykonania „last trick” trwała ponad 10 sekund, zawodnik nie ma możliwości powtórzenia próby.

„Last trick” w wykonaniu pojedynczego zawodnika nie może trwać dłużej niż 30 sekund.

   Po zakończeniu konkurencji sędziowie przekazują ostateczny wynik prowadzącemu, który go ogłasza.

   Rozgrywka w każdej z grup kwalifikacyjnych przeprowadzana jest wg powyższej procedury.

Półfinały i finały

   4 najlepsi zawodnicy fazy półfinałowej (z miejsc 1. i 2. grup półfinałowych) kwalifikują się do finału konkurencji, pozostali 4 półfinaliści walczą o miejsca 5-8.

   Kolejność występów w rundzie finałowej wybierają zawodnicy, a o pierwszeństwie wyboru decyduje wyższa pozycja w rankingu światowym WSSA.

SĘDZIOWANIE KONKURENCJI BATTLE

Liczba sędziów: 

• 3 sędziów oceniających „table judges” (w tym 1 sędzia główny).
• 1 prowadzący „mc” (prowadzenie konkurencji i pomiar czasu).
• 1-2 osoby porządkujące kubki „cone boys / girls”.

Sędziowie oceniający „table judges” 

   Głównym zadaniem sędziów oceniających jest analiza występów poszczególnych zawodników, zakończona podaniem końcowej kolejności w każdej z grup.

• analiza występów zawodników w ujęciu globalnym, w celu uzyskania ogólnego wrażenia (górna i dolna pozycja ciała, słabe i mocne punkty, szybkość wykonania,  ilość, jakość, różnorodność i oryginalność trików).
• określanie aktualnej pozycji zawodników w grupie w sposób progresywny (miejsca zajmowane przez zawodników ewoluują wraz z kolejnymi przejazdami w grupie).
• identyfikowanie trików / kombinacji które wykonują zawodnicy, zwracając jednocześnie uwagę na jakość wykonania ("+" i "-").
• zliczanie ilości kubków zaliczonych w danym triku (lub liczby powtórzeń danego triku) oraz liczby kubków potrąconych i/lub ominiętych w danym triku.
• ocena lub punkty nie są przyznawane za poszczególne triki.
• określenie, kto przechodzi do następnej rundy, a kto zostaje wyeliminowany.
• sędziowie mogą pomagać sobie nawzajem, rozmawiać między sobą lub komentować przebieg rywalizacji, ale pozostają zawsze skoncentrowani na występach zawodników.

   Zapiski zbierane podczas przejazdów są wykorzystywane do przypominania sędziom, co i jak wykonywali poszczególni zawodnicy w przypadku, gdy wahają się podczas ustalenia końcowej kolejności (oceny zawodników są bardzo zbliżone lub równoważne).

   Występy danego zawodnika w kolejnych grupach oceniane są niezależnie. Na ocenę sędziów nie mają wpływu dokonania zawodnika w poprzednich rundach. Sędziowie muszą niejako "zapomnieć" wyniki zawodników z poprzednich rund na początku kolejnej.

Kary: 

• trik podczas wykonywania którego został potrącony kubek nie jest brany pod uwagę przez sędziów.

Przykład 1: wheeling na 8 kubkach z potrąceniem 2 uznawany jest jako wheeling 6-cio kubkowy. 

Przykład 2: 4 obroty nad 1 kubkiem z potrąceniem kubka podczas 3-go będą liczone jako 2 obroty.

• trik wykonywany nad potrąconym kubkiem, nie jest brany pod uwagę przez sędziów i jest określony, jako wykonany poza kubkami.
• jeżeli zawodnik upada, trik który wykonywał przed upadkiem nie jest brany pod uwagę od momentu utraty równowagi. Upadek nie jest odnotowywany w specjalny sposób przez sędziów, nie niesie on również żadnej kary dla zawodnika, jako że strata czasu podczas upadku jest sama w sobie karą.
• jeżeli zawodnik podczas swego przejazdu, powtarza kilkukrotnie ten sam trik, sędziowie biorą pod uwagę tylko najlepsze wykonanie.

Decyzja sędziów

   Po zakończeniu przejazdów w danej grupie, sędziowie porównują własne propozycje kolejności zawodników z propozycjami innych sędziów:

• jeżeli wszyscy są zgodni, co do końcowej kolejności, jest ona ogłaszana bez dalszej narady. 
• jeżeli brak jest zgody, co do końcowej klasyfikacji w grupie, sędziowie w drodze dyskusji, podczas której uzasadniają własne propozycje kolejności zawodników, starają się uzgodnić i ogłosić ostateczną kolejność. 
• jeżeli nie udało się wypracowanie wspólnego stanowiska sędziów podczas dyskusji, ostateczna kolejność zawodników w grupie ustalana jest w drodze głosowania.
• jeśli sędziowie nie mogą ustalić kolejności 2 zawodników, mogą zadecydować o rozegraniu konkurencji „last trick”, wynik której określi końcową kolejność w grupie.

Ocenianie

   Aby móc oceniać zawodników podczas występu na bieżąco, sędziowie powinni używać form kodyfikacji (każdy z sędziów może stosować własną) 

   Przykład: 6-cio kubkowy frontward toe wheeling, przejście w 3 kubkowy backward toe wheeling stożka, przejście w 2-u kubkowy frontward toe wheeling, zakończony piruetem poza kubkami może być zakodowany jako: WT6 + bWT3 + WT2 + spin out. 

  Przykład: 5-cio kubkowy Heel Toe Korean spin z potrąceniem jednego kubka z przejściem w 3 kubkowy seven jako: HTKspin5-1 + 7x3 

   Jeśli zawodnik wykonuje kombinację łatwych trików, sędzia może określić to jako „freestyle” i zanotować na przykład jako "FR".  Sędzia powinien wówczas skupić się na jakości tej kombinacji (szybkość, równowaga, stopień trudności itp.) notując na przykład „FR++”.

Inne przykłady kodyfikacji:

• chicken leg: Chik
• wheeling: W
• toe / heel: T / H
• front / back: ft / bk

 Sędziowie powinni wypracować własny sposób kodowania, który umożliwi im szybkie, dokładne i jednoznaczne notowanie.

Podsumowanie 

Sędziowie oceniający muszą: 

• oglądać występy zawodników (ogólne wrażenie + poszczególne triki + jakość i ilość). 
• robić w myślach prowizoryczny ranking zawodników w grupie.
• robić notatki z przebiegu każdego przejazdu aby pamiętać jakość i ilość trików.
• przygotować własną propozycję kolejności zawodników w grupie.
• porównać wszystkie propozycje kolejności i uzgodnić wspólnie ostateczną.
• kwalifikować do dalszej fazy zawodów dwóch pierwszych zawodników z grupy i odrzucać pozostałych.

Osoby porządkujące kubki muszą:

• pamiętać, że ich zadaniem jest ponowne umieszczanie potrąconych kubków na znacznikach oraz dbanie o to aby przejazdy zawodników odbywały się w możliwie najlepszych warunkach.
• sprawdzić przed każdym przejazdem poprawność ustawienia kubków.
• ustawić na znacznikach potrącone podczas przejazdu kubki.
• pamiętać, że porządkowanie toru może odbywać się jedynie po opuszczeniu go przez zawodnika.
• uważać na jeżdżących zawodników oraz uważnie śledzić przebieg zawodów aby uniknąć wypadków.
• uważać, aby nie zakłócać przejazdu zawodnikom.
• uważać, aby nie zakłócać pracy sędziów.

Arkusz sędziowski

Arkusz sędziowski służy do robienia notatek podczas zawodów. Pojedynczy arkusz jest używany przez sędziego do zrobienia notatek dotyczących przebiegu rywalizacji w jednej grupie.

WNIOSKI 

   System „Battle”, jako formuła rozgrywania zawodów opiera się na zaufaniu między zawodnikami, organizacją / organizatorami (WSSA czy organizatorami zawodów) i zespołem sędziowskim.

   Należy być świadomym tego, że sędziowie nie są maszynami czy robotami i czasami, jako że są tylko ludźmi, mogą popełniać błędy. System ten został opracowany z myślą, o zminimalizowaniu liczby tych błędów, jeśli 3 sędziów umiejętnie współpracuje ze sobą, są wówczas jak 1 sędzia z 3 umysłami i 6 oczyma. Praca sędziów staje się łatwiejsza dzięki temu, że w każdej grupie mają oni maksymalnie 4 zawodników do porównania. Gdyby jednakowoż sędziowie byli robotami, to nie byłoby aż takiej zabawy.

   Najważniejszą cechą dobrego sędziego jest doświadczenie: doświadczenie w sędziowaniu, doświadczenie w analizowaniu, doświadczenie w jeździe na rolkach. Posiadanie szerokiej wiedzy na temat trików i zawodników jest również istotne.

   Zasady powyższe nie zostały pomyślane jako ostateczne, będą się szybko rozwijać, tak aby ściśle odpowiadać rzeczywistości slalomu, aktualizacje będą umieszczane na stronie: http://www.worldslalomseries.com/rules/

Więcej informacji można znależć na stronie: http://www.iwssa.com/.